رطل مرد افکن که آمد عقل عالم را مزیل

گر اثر را از موثر دور خواهی تا به حشر

بیضه ابیض نگیرد رنگ در دریای نیل

در کف ساقی بزمت شد مزید عقل و هوش

من که چون قربانی تیغ خلیل اندر ازل

داشتم در سر که در قربانگهت کردم قتیل

منت ایزد را که بر وفق مراد خویشتن