دل حقیر نوازش که جلوه گاه خداست

دهند دست معیشت به هم رمض و اصم

و گر اراده کند فصل را مبه این نوع

کمند ربط و مساوات بگسلند ز هم

چو کعبه ایست که از عرش اعظم است اعظم

ز فرش چون ننهد پا به عرش بت شکنی

که بختش از بردوش نبی دهد سلم