هست طول روز اقبالش فزون از روز حشر

بر سلاطین به سند اقبال مستولی مدام

در صبوح سلطنت می خواند از عظمش قضا

قیصر فغفور بزم اسکندر جمشید جام

زان که از دنبال صبح دولت او نیست شام

چار رکن از صیت استقلال او پر شد که دور

از برایش پنج نوبت می زند در هفت بام