زان که از دنبال صبح دولت او نیست شام

در صبوح سلطنت می خواند از عظمش قضا

قیصر فغفور بزم اسکندر جمشید جام

هست طول روز اقبالش فزون از روز حشر

چار رکن از صیت استقلال او پر شد که دور

از برایش پنج نوبت می زند در هفت بام

کار او هر روز می آرد قضا صد ساله پیش