هست بر درگاهت ای دریادل مالک رقاب

گر در آئی با سپهر اندر مقام انتقام

مهر از بهر اجاق افروزی در مطبخت

روز تا شب می پزد سودا ولی سودای خام

حاتم طی یک گدا و خسرو چین یک غلام

کم بضاعت تر ز قارون کس نماند در زمین

گر یک احسان تو یابد بر خلایق انقسام