سرورا در شکرستان ثنایت محتشم

خواب را بر دیده بخت تو گردانم حرام

وز پی حمل دعایت با خشوع بی شمار

زین بلند ایوان فرود آرم ملایک را تمام

کش خرد می خواند دایم طوطی شکر کلام

حال با صد تلخ کامی گشته در حبس قفس

مبتلای صد الم بند موید هر کدام