کش خرد می خواند دایم طوطی شکر کلام

وز پی حمل دعایت با خشوع بی شمار

زین بلند ایوان فرود آرم ملایک را تمام

سرورا در شکرستان ثنایت محتشم

حال با صد تلخ کامی گشته در حبس قفس

مبتلای صد الم بند موید هر کدام

گر نمی بود این چنین می گشت گرد درگهت