زهر دوا و مصرع آن گشته از فصاحت باز

که بود هم طرب آغاز و هم نشاط انجام

کلام نی که زلالی بدیع سلسله ای

طراز دوش امم گوشوار گوش گرام

دری جدید به روی دل ذوی الافهام

به مرده خضر کلامش چو داد آب حیات

حدیث زیره و کرمان ز کلک خوش ارقام