که چشم دهر شود تا به حشر حیرانم

به هم نمی رسد از شغل طرفهالعینی

چو چشم فکرت من چشم عیب جویانم

به سحر طبع مهندس اگر کنم هنری

ز لفظشان نرسد شهد بارک الهی

به کام طوطی خوش لهجه زبان دانم

ور از زبان سخنی سر زند که باید شد