ور از زبان سخنی سر زند که باید شد

که چشم دهر شود تا به حشر حیرانم

ز لفظشان نرسد شهد بارک الهی

به کام طوطی خوش لهجه زبان دانم

به حکم عقل از آن اندکی پشیمانم

کنند نسبت چندان خطا به من که مگر

به کفر کرده تکلم زبان ایمانم