ولی دمی که دمم گرم گشت ثعبانم

اگر چه نرم کمان آفریده اند مرا

گذار می کند از سنگ خاره پیکانم

به بی گزندی من نیست هیچ انسانی

مرا به تیغ زبان رنجه کردن آسان نیست

که قتل عام جهانیست کار آسانم

گرفته ام دو جهان در هنر ولیک هنوز