از صبر بر مراد خودش ساخت کامران

مریم عبادتی که سزد گر سپهر پیر

سجاده اش به دوش کشد همچو کهکشان

بلقیس روزگار پریخان که روزگار

واندر تن مبارکش از محض لطف کرد

جانی دگر ز صحت شاه جهانیان

وان سیل غم که در پی آن شاه زاده بود