واندر تن مبارکش از محض لطف کرد

سجاده اش به دوش کشد همچو کهکشان

بلقیس روزگار پریخان که روزگار

از صبر بر مراد خودش ساخت کامران

جانی دگر ز صحت شاه جهانیان

وان سیل غم که در پی آن شاه زاده بود

از وی گذشت و شد متوجه به دشمنان