کاید دوان به سجده آن خاک آستان

وز بهر جان درازی نواب کامیاب

کوته نمی کند ز دعا یک زمان زبان

امروز پای بادیه پویش روان چو نیست

بهر یگانه پادشه خود که در دو کون

فرض است شکر سلطنتش بر یکان یکان

هر لحظه می کند ز دعاهای بی ریا