بر دو جهان فرض عین سجده یک آستان

عظم تو گنجد در آن لیک چه در قطره بحر

گر به مکان ضم شود مملکت لامکان

قبله معین نبود تا به زمان تو گشت

شعشعه را گر کند روی تو مشرق فروز

صد چوبت خاوری سر زند از خاوران

مشعله را گر کند حسن تو مغرب طراز