در کفلش چون کشند از حرکاتش زند

بر کفل اندازدش سایه دوال عنان

صبح گرش سر دهی بگذرد از ظهر چاشت

بس که ز همراهیش باز پس افتد زمان

طعنه به بال ملک دامن بر گستوان

گر بکند کام خویش تنگ به حیلت گری

باشد از امکان برون تاختنش بر مکان