بر کف پا می خورد نیشتر از نسترن

تا سپرد پای تو راه چمن گشته اند

چهره سپاران باد برگ گل و یاسمن

لطف منت هرکه را ناز کی داد وام

دیده رخت را در آب دید و به من برد پی

عقل تنت را به خواب دید و به جان برد ظن

یوسف عهدی و هست بر سر بازار تو