صد قرشی گشته اند بنده و لالای من

راز من از عشق تو گنج نهان بود از آن

دل بستاند از زبان لب بنهفت از دهن

تا شده ام بر درت از حبشی بندگان

مکتب عشق تو هست مسکن صد بوعلی

طفل سبق خوان در او محتشم استاد فن

چون سخن آرائیم پا به دعایش نهاد