مکتب عشق تو هست مسکن صد بوعلی

دل بستاند از زبان لب بنهفت از دهن

تا شده ام بر درت از حبشی بندگان

صد قرشی گشته اند بنده و لالای من

طفل سبق خوان در او محتشم استاد فن

چون سخن آرائیم پا به دعایش نهاد

مصرع مطلع نهاد روی به پای سخن