زهی به ذات تو نازنده مسند تکمین

هزار زه شنود گوش گوشه های کمان

چنان که خاک شناسد خراش تیشه تیز

سخای دست ودلش بحر می شناسد و کان

زهی ز عظم تو شرمنده وسعت امکان

ز لطف خویش خدا لطف خویش خواند تو را

تبارک الله از الطاف خالق منان