مگر امانی و آمالش از حمایت تو

زمین پر است ز سیلاب چشم اهل زمان

بلیه ای که بر او آسمان گماشته است

گران تر است ز حمل زمین تحمل آن

روا شوند که یابد از آن بلیه امان

به کیمیای نظر گر مس وجودش را

توجه تو کند زر بر این عمل چه زیان