زمین پر است ز سیلاب چشم اهل زمان

فکنده بود به جائی کمند نظم بلند

که می نمود از آن کوتهی کمند گمان

چنان زبون شده امروز کز مشاهده اش

بلیه ای که بر او آسمان گماشته است

گران تر است ز حمل زمین تحمل آن

مگر امانی و آمالش از حمایت تو