که می نمود از آن کوتهی کمند گمان

بلند رتبه امیرا کسی که از توفیق

گرفته بود زمین و زمان بتیغ زبان

فکنده بود به جائی کمند نظم بلند

چنان زبون شده امروز کز مشاهده اش

زمین پر است ز سیلاب چشم اهل زمان

بلیه ای که بر او آسمان گماشته است