بلند رتبه امیرا کسی که از توفیق

که از شراب و خمار آمدش بهار و خزان

ز پرتو نظرش حسن رایت پرورشی

که طعنه بر پریان می زنند آدمیان

گرفته بود زمین و زمان بتیغ زبان

فکنده بود به جائی کمند نظم بلند

که می نمود از آن کوتهی کمند گمان