که طعنه بر پریان می زنند آدمیان

ز روی لاله رخان مجلسش عجب باغی است

که از شراب و خمار آمدش بهار و خزان

ز پرتو نظرش حسن رایت پرورشی

بلند رتبه امیرا کسی که از توفیق

گرفته بود زمین و زمان بتیغ زبان

فکنده بود به جائی کمند نظم بلند