ز پرتو نظرش حسن رایت پرورشی

که نخل هاش چمانند و سروهاش روان

ز روی لاله رخان مجلسش عجب باغی است

که از شراب و خمار آمدش بهار و خزان

که طعنه بر پریان می زنند آدمیان

بلند رتبه امیرا کسی که از توفیق

گرفته بود زمین و زمان بتیغ زبان