که نخل هاش چمانند و سروهاش روان

به شرح حسن وفایش که شیوه ابدیست

نه عمر نوح وفا می کند نه طی لسان

ز قدسیمبران بزم او عجب چمنی است

ز روی لاله رخان مجلسش عجب باغی است

که از شراب و خمار آمدش بهار و خزان

ز پرتو نظرش حسن رایت پرورشی