گرفته بود زمین و زمان بتیغ زبان

ز پرتو نظرش حسن رایت پرورشی

که طعنه بر پریان می زنند آدمیان

بلند رتبه امیرا کسی که از توفیق

فکنده بود به جائی کمند نظم بلند

که می نمود از آن کوتهی کمند گمان

چنان زبون شده امروز کز مشاهده اش