دزد چون پرگار می گردد به گرد کاروان

می تواند کرد تدبیرش به یکدیگر به دل

ثقل و خفت در مزاج آهن و طبع دخان

مانده پرگاری ز حفظش کز برای پاس مال

از نهیب نهی او در نیمه ره باز ایستد

تیر پرانی که بیرون رفته باشد از کمان

گوی را از جا بجنباند به نیروی قضا