عرشیان آیند اگر بهر تواضع بر زمین

از میان چار دیوار مکان و لامکان

بی طلب حاضر شود چون خوردنیهای بهشت

بر سر خوان نوالش هرچه آید در گمان

خسروان را آستین بوسند و او را آستان

در زمین ذات و خیر دولتش روزی که کرد

نصرت استیلا پی رد جلای ناگهان