خسروان را آستین بوسند و او را آستان

بی طلب حاضر شود چون خوردنیهای بهشت

بر سر خوان نوالش هرچه آید در گمان

عرشیان آیند اگر بهر تواضع بر زمین

در زمین ذات و خیر دولتش روزی که کرد

نصرت استیلا پی رد جلای ناگهان

دهر هم دولت یمینش گفت و هم نصرت یسار