به زهر چشم اگر بنگرد به شیر ژیان

فتد چو گوی فلک از مهابتش بشتاب

اگر حواله بگوی زمین کند چوگان

بیک نگه کندش زهره بی مبالغه چاک

ز تیغ خصم کش او فزون تر آید کار

اگر به عزل اجل ز آسمان رسد فرمان

طمع نگر که قضا گرچه ملکت گیتی