هنوز چشم غنیم است در پی ملکش

اگر به عزل اجل ز آسمان رسد فرمان

طمع نگر که قضا گرچه ملکت گیتی

باو گذاشت ز تقدیر قادر دیان

چو دیده ای غنم سر بریده حیران

زبان خنجر او داده مهلتی به عدو

ولی به قتل ویش با اجل یکیست زبان