دیگر بر آسمان که نهادست نردبان

این خلق و صد مقابل این کی کند کفاف

چون تیغ خویش را کند آن صفدر امتحان

جز من که می روم ز پی کنه رفعتش

ای عقل پیر این فلک نوجوانکه هست

منظور چشم و کام دل و آرزوی جان

گر عاقلی ز یک جهتانش درین دیار