از که ز شاهی که به اقبال اوست

دل ز بقا کند و ز آثار آن

خورد بهم حد جهانی ولی

شد به دمی تازه زمین و زمان

فتنه ایام ز مردم نهان

شاهسواری که ز شاهان بود

امجد و اشجع به کمال و توان