چنین بود بخشش ز بخشنده ام

روان اشک خونین رخ زرد او

بدو گفت مگری کزین سود نیست

از آتش مرا بهره جز دود نیست

هم از روزگار درخشنده ام

به اندرز من سر به سر گوش دار

پذیرنده باش و بدل هوش دار