کاندران اهل جهان را سوی مه گم بوده راه

جزم می دانم کزین پس می نهد از چار رکن

از طلب این سرفرازان بر جناب او جباه

چند روزی تا که از حکم سپهر بی درنگ

باشد احوال نجوم اما همایون سایه اش

گر نبودی حال عالم زین بدی بودی تباه

داده بود از جای او گردون به دیگر داوری