به گو شمال زمانم اگر رسید چه قانون

رساند دست امیدم ولی به ذیل عطائی

به تن رجوع کن ای جان نیم رفته که دل را

خراب یافت مسیحا دمی و کرد دوائی

کشید ناله بافغان فغان رسید به جائی

جه جا حریم در پادشاه زاده اعظم

که دو راست به دوران او عظیم جلائی