کشید ناله بافغان فغان رسید به جائی

به تن رجوع کن ای جان نیم رفته که دل را

خراب یافت مسیحا دمی و کرد دوائی

به گو شمال زمانم اگر رسید چه قانون

جه جا حریم در پادشاه زاده اعظم

که دو راست به دوران او عظیم جلائی

نهال نورس بستان احمدی که به گردش