زهی رسانده منادی رسان خوان عطایت

شود ز جانب او هر اشاره قلعه گشائی

فلک به رقص درآید ز خرمی چو برآید

ز کوی خسرویش در بسیط خاک صدائی

ز نشه کرم حیدری به خلق صلائی

به ناز می نگرد حرص درد و کون که دارد

به مرغزار سخا بی تو آهوانه چرائی