برای خصم تو گردیده در بلندی و پستی

کز آفتاب به گردن فکنده مهر طلائی

مصلی ایست به عهدت فلک که بهر مصلی

بدوش می کشد از کهکشان همیشه ردائی

سپهر تفرقه بازی زمانه حادثه زائی

آیا گل چمن حیدری که در چمن تو

سخن رسانده به معجز کمینه نغمه سرائی