سپهر تفرقه بازی زمانه حادثه زائی

مصلی ایست به عهدت فلک که بهر مصلی

بدوش می کشد از کهکشان همیشه ردائی

برای خصم تو گردیده در بلندی و پستی

آیا گل چمن حیدری که در چمن تو

سخن رسانده به معجز کمینه نغمه سرائی

دمی که در طلب نظم بنده حکم معلی