اجل هم برنمی دارد معاذالله ازین خواری

درین ضعف آن قدر دارم ز بیماری گر انباری

که بر بومی که پهلو می نهم قبریست پنداری

ز بیماری چنان با خاک یکسانم که از خاکم

مرا حالیست زار ای دوستان ز انسان که دشمن هم

به حالم زار می گرید مبادا کس به این زاری

دل من تا نشد افکار عالم را نشد باور