به حالم زار می گرید مبادا کس به این زاری

ز بیماری چنان با خاک یکسانم که از خاکم

اجل هم برنمی دارد معاذالله ازین خواری

مرا حالیست زار ای دوستان ز انسان که دشمن هم

دل من تا نشد افکار عالم را نشد باور

که یک دل می تواند بود و صد عالم دل افکاری

چنان بازاری دل الفتی دارم درین کلفت