که یک دل می تواند بود و صد عالم دل افکاری

مرا حالیست زار ای دوستان ز انسان که دشمن هم

به حالم زار می گرید مبادا کس به این زاری

دل من تا نشد افکار عالم را نشد باور

چنان بازاری دل الفتی دارم درین کلفت

که عیش از صحبت من می نویسد خط بیزاری

عجب حالیست حال من که در آیینه دوران