دو روزی گو لوای خصم او میسا به گردون سر

به بزم و رزم کار صد هزاران ضربت کاری

محل گیرودار او که خونش می رود از تن

کشد سیمرغ را دام عناکب در گرفتاری

که دارد همچو نخل ریشه کن زود در نگونساری

سلاطین سرورا با آن که هرگز حرفی از شکوه

نگشته بر زبان شکرگوی نطق من جاری