ز دستش فیض زرباریست پیدا چون علامتها

ز زلف مشگمویان هم برد بیرون پریشانی

هنوز از کنه ذاتش نیست و هم آگاه و می گوید

که اکثر گشته صرف خلقت او صنع یزدانی

که از باریدن باران بود در ابر بارانی

تقاضا می کند دور ابد پیوند دورانش

که چون ذات خدا باقی بماند عالم فانی