به غربیل مطر بیزی که دارد ابر نیسانی

دلت بحریست آرامیده اما در غضب کرده

تلاطم هایش سیلی کاری دریای طوفانی

ز رشگ دست زر ریز تو بر سر خاک می بیزد

تو در عالم چنان گنجیده ای کز معجز انشا

همان خود معنی صد فصل در یک سطر گنجانی

درند از رشگ بر تن شاهدان نظم پیراهن