سخن می کنم کوته آن گوهر آنجا

تو را نیز نفرت ازین قصه خوانی

محل تنگ تر زانکه من رفته رفته

کشم پرده از رازهای نهانی

بزر در گرو مانده دیگر تو دانی

ولی زین سخن این توقع ندارم

من مفلس ای توامان امانی