ولی زین سخن این توقع ندارم

کشم پرده از رازهای نهانی

سخن می کنم کوته آن گوهر آنجا

بزر در گرو مانده دیگر تو دانی

من مفلس ای توامان امانی

که دست تو گرد سفر نافشانده

کند بر من و نظم من زرفشانی